یک پروژه تحقیقاتی زیر بنایی در کارولینای شمالی نشان می‌دهد که استفاده از فضاهای نیم‌خیزرو بادخوردار، روش توانمند کنترل رطوبت و دارای مزیت صرفه‌جویی در مصرف انرژی تا حد قابل ملاحظه است.

فضاهای نیم خیزرو بادخوردار، به‌طور گسترده‌ای در صنعت ساختمان سازی آمریکای شمالی مورد استفاده هستند. به‌طور تقریبی سالانه بالغ بر 250000 خانه به این روش ساخته می‌‌شوند، و حدود 26 میلیون خانه ساخته شده با تکیه بر این روش وجود دارند. آنها ارزان ساخته می‌شوند، در اجرای پی جهت ساخت کف بر روی زمین‌هایی که چندان سفت نیستند مناسب‌اند، و به‌عنوان فضاهایی جهت متمرکز ساختن لوله‌کشی، سامانه‌های گرمایش و تهویه مطبوع شناخته شده‌اند.

متأسفانه، فضاهای نیم‌خیزرو بادخوردار، همچنین می‌توانند مشکلات جدی در خصوص رطوبت به‌وجود آورند. فضاهای نیم خیزرو مسدود، هم بستری جهت تجارت و درآمد و هم ابزاری جهت مدیریت بحران برای بسیاری از انبارداران صنعت ساختمان‌سازی، از شرکت‌های مقابله با آفات گرفته تا پیمانکارن ساختمانی و متخصصان پی‌سازی است. از آنجا که میزان شکایات در خصوص رشد کپک و قارچ در این خانه‌ها افزایش یافته است، مالکان، مستأجران و صنعت ساختمان‌سازی احساس نیاز بیشتری به کسب آگاهی از روش‌های کنترل رطوبت در این خانه‌ها پیدا کرده‌اند.

این آگاهی تعداد زیادی از مالکان و ساختمان‌سازان را بر آن داشته تا زمان و پول بیشتری را جهت به کار بستن فضاهای نیم خیزرو مسدود درخانه‌های موجود چه معمولی و چه از نوع نیم خیزرو مسدود صرف کنند. به‌منظور پاسخ به این تمایلات، سازمان انرژی پیشرفته، تلاش چند ساله‌ای را جهت اثبات این‌که روش‌های گوناگون نصب و تهویه فضاهای نیم‌خیزرو چگونه در کنترل سطح رطوبت و میزان انرژی مصرفی در خانه‌های آمریکای جنوب شرقی تأثیر گذارند به عمل رسانده است.