ايستگاه‌هاي پمپاژ اصلي، كه آب را براي سامانه شبكه توزيع فراهم مي‌كنند، معمولاً در نزديكي تأسيسات تصفيه و يا ذخيره آب آشاميدني قرار گرفته‌اند و مستقيماً به سامانه لوله‌كشي پمپاژ مي‌كنند. اين ايستگاه‌هاي پمپاژ، ممكن است بخشي از چنين ساختاري باشند. پمپ‌هايي كه آب را مستقيماً به خطوط انتقال می‌دهند و به سامانه‌هاي توزيع مي‌فرستند، اغلب پمپ‌هاي فشار بالا ناميده مي‌شوند. پمپ‌هاي تقويتي (بوستر) ممكن است در هر جايي در سامانه قرار بگيرند تا فشار خط لوله را افزايش دهند. ايستگاه‌هاي پمپاژ تقويتي معمولاً دور از ايستگاه پمپاژ اصلي، همچون تپه ماهورها، جایی‌که مناطق فشاری مورد نیاز است، قرار دارند. پمپ‌هاي تقويتي ممكن است براي تأمين جريان‌هاي بيشينه در سامانه توزيع، كه در حالت‌هاي عادي نيازهاي معمول را پاسخگو هستند، استفاده شوند. هنگامي كه ايستگاه پمپاژ به تأسيسات موجود اضافه مي‌شود، طراحي و طرح‌ريزي قبلي، كه بر اساس تحليل هيدروليك سامانه كلي است، بايد دوباره بازبيني شود. تحقیقات جديد و روزآمد مكان ايستگاه و تقاضاهاي نيازمندي‌هاي حال و آينده بايد در نظر گرفته شود. جانمايي پمپ‌هاي ثابت، به‌طوري‌كه هد مثبت بر مكش پمپ‌ها تأمين شود، بسیاری از مشكلات عملكردي را از بين خواهد برد. انتخاب ايستگاه از طريق ارزيابي نقشه‌برداري توپوگرافي و تحليل ساده سيلاب انجام مي‌گيرد كه احتمال هیچ سيلابي در محل ايستگاه پيشنهادي پيش‌بيني نشود. عوامل طرح‌ريزي اصلي عبارت‌اند از: در دسترس بودن انر‍ژي الكتريسيته، دسترسي جاده‌ها براي تعميرات و عمليات، امنيت و عكس‌العمل‌هاي مخالف در مقابل هرگونه تصرفات محيطي. توسعه‌ ايستگاه بر اساس تحليل مكانيك خاك محل ايستگاه، كه نشان‌دهنده توانايي كافي براي تحمل پي‌ريزي يا هرگونه مشكلات آب زمين است، انجام می‌گيرد و شيب‌بندي و طرح زهكشي محوطه، براي دوركردن آب‌ها، بايد به‌دست آيد.