مقاله حاضر امکان‌سنجی استفاده از چرخه جذبی دو اثره موازی جهت سامانه سرمایشی اتوبوس با موتور دیزل OM-355 را با ظرفیت سرمایشی مورد نیاز 55 کیلووات جهت خنک‌کردن فضای کابین مورد بررسی قرار داده است. چرخه جذبی دو اثره موازی در توان‌های پایین‌تری نسبت به تک اثره می‌تواند سرما لازم را تأمین نماید و  نسبت به چرخه جذبی دو اثره سری دارای ضریب عملکرد بالاتری است و نیز احتمال کریستال شدن نمک را کاهش می‌دهد.

هر چند در این مقاله با استفاده از چرخه دو اثره موازی امکان تأمین سرما در توان‌های پایین‌تر نیز میسر گردیده، با این حال با تعبیه انباره‌های S₁ و S₂ به ترتیب در محل‌های ورودی محلول غلیظ به جاذب و آب به تبخیرکن و انبارهS_A در خروجی از جاذب می‌توان در توان‌های بالای موتور، سردساز و محلول قوی را درS₁ و S₂ ذخیره کرد تا در طول دوره‌ای که توان موتور خیلی پایین است از این سردساز و محلول ذخیره شده در تولید سرمایش لازم استفاده گردد.

بررسی‌های صورت گرفته بر روی چرخه طراحی شده، توسط نرم‌افزار EES انجام شده و در مهمترین نتایج حاصله، تأثیرات توان‌های مختلف موتور بر ضریب عملکرد، حجم منابع، نرخ جرمی‌های مختلف محلول و سردساز و نرخ انتقال گرما در مولدها و چگالنده و ... مورد بررسی قرار گرفته است.

کلمات کلیدی: تهویه خودرو – چرخه سرمایش جذبی – لیتیوم بروماید/ آب – دو اثره موازی – انباره – جاذب چرخشی

 مقدمه

تهویه مطبوع یکی از الزامات راحتی در اتومبیل‌هاست و با توجه به رویکرد شرکت‌های سازنده در به‌کارگیری CFCها به‌عنوان سیال عامل در چرخه سرمایش تراکمی خودروها لزوم بررسی سامانه جایگزین در صنعت خودروسازی به‌دلیل تاثیرات مخرب بر لایه ازون، کاملاً احساس می‌شد.

R₁₂ و R₂₂ به‌عنوان سیال عامل از خانواده CFCها اثرات زیست‌محیطی مخربی داشتند، بنابراین محققان از سردسازی عاری ازCFC ، به نام R₁₃₄ در صنایع خودروسازی استفاده کردند. اما این سردساز نیز 5 تا 10 درصد بازده سرمایشی اتومبیل را کاهش داده و علاوه بر این به دلیل نیاز به روغن خاص در کمپرسور دارای هزینه بسیار بالایی است. از طرف دیگر به دلیل به‌کارگیری کمپرسور در سامانه های تراکمی، نیاز به توان ورودی زیادی وجود دارد که باید توسط موتور تأمین گردد و این امر سبب افت توان خودرو می‌شود. این در حالی است که سیال عامل سامانه‌های سرمایش جذبی هیچ‌گونه اثر سویی بر محیط‌زیست ندارند و نیازمند کار محوری زیادی نیز نمی‌باشند [4].

محققین طی سال‌های اخیر تلاش‌های زیادی در به‌کارگیری سامانه‌های سرمایش جذبی در اتومبیل‌ها انجام داده‌اند و مزایا و معایب آنها را بررسی کرده‌اند. طی گزارشات و مقالات ارائه شده، دانشمندان به این نتیجه رسیده‌اند که سامانه‌های سرمایش جذبی تک اثره در اتومبیل‌ها در شرایطی که دور موتور پایین است، جوابگوی سرما لازم نیستند؛ به این معنی که در توان‌های پایین موتور، دما و نرخ عبوری گازهای خروجی از موتور جوابگوی بار گرمایشی مورد نیاز مولد نمی‌باشد و لذا سامانه قادر به تأمین بار سرمایشی مناسب نیست [6].