
بسياري تغييرات فناوري در 100 سال گذشته نسبت به سده قبل از آن رخ داده است. اتومبيلهاي مدرن، هواپيما، ارتباطات، صنعت، نيروگاهها و تهويه مطبوع، امروزه بيشتر زندگي نوع بشر را دستخوش تغيير قرار داده است. اما تمام اين پيشرفتها باعث آلودگي منابع طبيعي ما شده است؛ مخصوصاً هواي اطراف ما. همانطور كه هواي بيرون در بيشتر شهرهاي اصلي ما با مداخله دولت در كيفيت سوخت مصرفي اتومبيلها و دود خروجي آنها، بهعلاوه خروج صنايع از محدودههاي شهري به سمت تمیزی میرود، هواي داخل در هتلها، دفاتر، بيمارستانها، سالنهاي تئاتر و تفرجگاههاي خريدمان را نيز باید توسط تعميركاران ساختمان تميز نگه داريم.
IAQ طي اوايل دهه 90 تبديل به يكي از نشريات پيشرو در زمينه محيطزيست گرديد. در كشورهاي ديگر همچون هند سالها بعد ورود کرد و امروزه در اكثر شهرها نسبتاً معمول است كه افراد از برونشيتهاي آلرژيكي (آسم)، ورمهاي مخاطي بيني آلرژيكي (خفگي بيني) و ساير مشكلات تنفسي بهعلت آلودگي هواي بيرون و هواي داخل منازل مفروش و دفاتر همراه با تهويه مطبوع مركزي كه هيچكدام به تنهايي قابل كنترل نيستند، رنج میبرند. مقالات روزنامهها و گزارشات پزشكان دولتي بهعلاوه بيمارستانهاي خصوصي درباره افزايش شيوع آلرژيهاي ناشي از آلودگي به كرات مشاهده ميشود.
مطالعات وسیع نشان داده است که 70 درصد یا و حتی بیشتر،.از مشکلات IAQ مربوط به سامانه HVAC است و بیشترین دلیل آن بهخاطر محافظت و تعمیرات ناکافی این سامانه است. کانالهای هوا، که ریههای ساختمان هستند میتواند مرکز جمع شدن آلودگیها، گرد و غبار، سیاهی سیگار، دود، حشرات و آلودگیهای هوازی ساختمان باشد. کانالهای آلوده هوا میتوانند محل پرورش قارچ، کپک، گرده، مجموعه باکتری و سایر میکرو ارگانیسمهای تهدیدکننده سلامتی باشند. هوای ساکن در چنین ساختمانهایی که دائماً تنفس میشوند، در معرض تمام آلودگیهای داخل کانال بوده و همچنین موجب رشد قارچها و کپکهای درون پیچهها و درون چاهکهای هواسازها میباشد.