این مقاله به بررسی یافتههای پژوهش انجام شده در دانشگاه مرسد، بمنظور توسعه یک رویکرد سامانهای قدرتمند جهت پایش و بهینهسازی مستمر عملکرد انرژی ساختمان میپردازد. تحلیل میدانی مشتمل بر سه پروژه میباشد؛ پایش دقیق، تحلیل نمونه مبنای عملکرد انرژی سامانه و اجرای راهبردهای کنترل بهینه برای سامانههایی به مقیاس بخش بخشی و کل ساختمان. یک پروژه معمول شامل الگوهای بارهای سرمایی ساختمان دانشجویی، مجتمع مرکزی و پیشبینی های هواشناسی جهت تحلیل و بهینهسازی عملکرد انرژی یک سامانه خنککننده منطقهای شامل چیلرها، پمپها و سامانه ذخیرهسازی انرژی حرارتی میباشد. بر اساس پیادهسازی کامل سیاستها با رویکرد کنترل پیشیابی الگو، پیشبینی صرفهجویی انرژی در حدود 5 درصد بود، درحالیکه سیاستهای ابتکاری اجرا شده توسط کاربرها طی فصل سرمایش و بارهای بیشینه نزدیک به حد مطلوب بود. همچنین تحقیقات در جهت ارزیابی پایش کل ساختمان و روشهای کنترل انجام شد.
پروژه دوم نیز در ساختمان دانشجویی با استفاده از دادهها، معیار عملکرد، شبیهسازی انرژی و تخمین بار حرارتی برای ایجاد انرژی مبتنی بر عملکرد نمونه اولیه انجام شد. این مطالعات راهکار عملی برای استفاده بهینه از انرژی برای کمک در عملیات تأسیسات است و قادر به بهبود عملکرد سامانه میباشد.
در پروژه سوم جایگزینی برای کنترل تهویه فعال با اندازهگیری مستقیم از سطح اشغال ساختمان مورد بررسی قرار گرفت. شبیهسازی، کاهش مصرف انرژی را در حدود5تا15 درصد در تهویه مطبوع ساختمان به هنگام استفاده از سطح اشغال واقعی نشان میدهد.