روش معمول ذخيره گرما در آبگرمکن‌هاي خورشيدي، استفاده از گرماي محسوس به‌صورت افزايش دماي مخلوط آب و ماده ضديخ در مخزن ذخیره آبگرمکن است. استفاده از ماده تغییر فاز دهنده، PCM، به منظور ذخیره گرما روش نوینی است که دارای مزایای زیادی است. در پژوهش حاضر، عملکرد آبگرمکن خورشیدی با استفاده از ترکیب گرماي نهان پارافین و گرمای محسوس آب در منبع ذخیره آب گرم در مدل آزمایشگاهی آبگرمکن خورشیدی بررسي شده و بر روی بهبود عملکرد آن از دیدگاه انرژی و اکسرژی مطالعه شده است. در اینجا از یک نوع پارافین با خواص ترمودینامیکی ویژه به‌عنوان ماده تغییر فاز دهنده، در کپسول‌های کروی داخل مخزن ذخیره استفاده شده است. آزمایش‌ها در سه گروه برای مدل‌سازی شرایط تابشی ضعیف، متوسط و قوی انجام شده است. نتایج به دست آمده نشان‌دهنده بیشترین بهبود در قابلیت ذخیره انرژی برای تابشی شدید به اندازه 39 درصد و در قابلیت ذخیره اکسرژی، بیشترین بهبود در شرایط تابشی متوسط و برابر 17 درصد به دست آمده است.

واژه‌هاي كليدي: بهینه‌سازی آبگرمکن خورشیدی، بازده انرژی و اکسرژی، ماده تغییر فاز دهنده، پارافین