به‌ دلایل متعدد نظیر تخمین مصرف محافظه‌کارانه فراتر و طراحی برای نیازهای آینده، دمنده‌ها با اندازه بزرگ‌تر انتخاب می‌شوند. دمنده‌هایی که در ظرفیت‌های پایین‌تر کم بازده کار می‌کنند، در معرض چرخش هرزه یا نوسانی هستند که انرژی را تلف کرده و سر و صدای کم بسامد اضافی به‌وجود می‌آورند. روشی برای انتخاب دمنده ارائه شده است که دمنده‌ها را برای بیشینه بازده در نقطه‌ای بر روی منحنی سامانه زیر نقطه اوج تعیین اندازه می‌کند.

 مقدمه

بازده انرژی و تولید سر و صدا توابعی از عملکرد دمنده است. انتخاب و تعیین اندازه دمنده که پارامترهای بازده دمنده و اثرات سامانه را مشخص می‌کند، می‌تواند هزینه‌های عملکردی را کاهش داده و از تولید سر و صدای کم بسامد اضافی جلوگیری کند. عملکرد در سمت راست یا چپ نقطه بیشینه منحنی بازده، باعث افزایش سر و صدا و مصرف انرژی می‌شود ، که ممکن است اقدامات میرایی غیر ضروری را ایجاب کند. علاوه بر افزایش هزینه‌های انرژی، تهیه مصالح اضافی میراگر و تلاش‌های ساخت، به هزینه‌های تأسیسات افزوده می‌شود.

برای انتخاب و تعیین اندازه دمنده، باید تمام جنبه‌های بازدهی دمنده، شامل اثرات سامانه‌ خارجی نظیر شرایط مکش و دمش در نظر گرفته شود. اندازه دمنده باید بر اساس پیش‌بینی نیاز عادی یا به‌طور معمول‌تر مقدار هوای مورد نیاز بهینه شود. به‌جای انتخاب دمنده‌ای برای بازده بیشینه در اوج مصرف، طراح باید اجازه دهد دمنده در سمت راست بیشینه برای دوره‌های کوتاه در زمان اوج مصرف کار کند. در یک سامانه ظرفیت متغیر، محدوده عملکرد بر روی منحنی سامانه باید بالای نقطه بیشینه بازدهی در دوره‌های اوج تقاضا، زیر نقطه بیشینه برای تقاضای کم و در یا خیلی نزدیک نقطه بیشینه بازده در تقاضای متوسط یا بیشتر باشد. این روند انتخاب در هزینه‌های متوسط پایین‌تر انرژی و عموماً عملکرد آرام‌تر، نتیجه‌بخش خواهد بود.